Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
Ponowne wyróżnienie w rankingu Perspektyw
Dołącz do Nas
Nasze liceum to przede wszystkim uczniowie
Nastrój się do nauki
Podręczniki 2016/2017

26 października 2018 r. grupa ponad 40 uczniów naszej szkoły, pod kierunkiem krajoznawcy i nauczyciela geografii Pawła Packiego wraz z opiekunami – nauczycielami historii i jęz. polskiego (T. Białasiakiem, D. Gajewskim i A. Bryś), wyjechała na wycieczkę krajoznawczą, zorganizowaną w ramach obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Wybraliśmy do zwiedzenia trzy niezwykle wartościowe obiekty związane z polską historią, położone na terenie Wielkopolski. Najpierw odwiedziliśmy alkierzowy dwór w Koszutach, który jest wzorcowym przykładem barokowej siedziby szlacheckiej
z czasów I Rzeczypospolitej uzupełnionej neobarokową rozbudową w okresie odradzającej się po zaborach Polski.
        To właśnie dwory alkierzowe są charakterystyczną cechą polskiej architektury dworskiej, tak licznie reprezentowanej do II wojny światowej. Wywodzą się one z obronnego dworu rycerskiego z narożnymi wieżami, które w baroku zamieniono na alkierze, przyjmując formę skromnej rezydencji ziemiańskiej. Dwór w Koszutach jest jednym z najlepiej zachowanych, pod względem ukształtowania bryły, formy architektonicznej i rozplanowania wnętrz tego typu obiektów w Polsce, i wraz z otaczającym go parkiem stanowi wiarygodny dokument swoich czasów. W jego wnętrzach prezentowana jest stała ekspozycja muzealna zatytułowana „Mała siedziba ziemiańska w Wielkopolsce na przełomie XIX i XX w.”, odwołująca się do jego historii oraz pierwotnej funkcji, obrazująca ideę polskiego dworu szlacheckiego i związaną z nim  kulturę zamieszkiwania.
        Następnie udaliśmy się do pobliskiego Kórnika, aby poznać romantyczną, neogotycką rezydencję, zaliczaną do najpiękniejszych siedzib możnowładczych w Polsce. Prezentuje ona nowy typ rezydencji magnackiej, w której funkcje reprezentacyjne ustępują funkcjom biblioteczno-muzealnym. Związana była z największymi wielkopolskimi rodami szlacheckimi: Górkami, Czarnkowskimi, ale przede wszystkim Działyńskimi i Zamoyskimi. Początki zamku sięgają średniowiecza. W XIX w. jego przebudowy (kolejnej)  podjął się hrabia Tytus Adam Działyński, wydawca historycznych źródeł do dziejów Polski i wybitny mecenas sztuki.  Jego gustowi zamek ostatecznie zawdzięcza swą neogotycką szatę, utrzymaną w stylu gotyku angielskiego z obecnymi, zwłaszcza we wnętrzach, motywami orientalnymi. Działyński dokonując w latach 1843-1860 przebudowy, wówczas późnobarokowego pałacu, jedynie nieznacznie go poszerzył. Spotęgował natomiast malowniczość i asymetrię zamkowej bryły.
        Zgodnie z życzeniem Działyńskiego zamek po przebudowie stać się miał składnicą pamiątek narodowych, służącą całemu narodowi. W architekturze i dekoracji zapisany został więc przemyślany program historyczno-narodowy, wyrażony w formach późnego gotyku angielskiego. Była to wówczas najbardziej znana odmiana stylu gotyckiego, ponadto - zgodnie z poglądami romantycznego historyzmu - formy te uważane były za najstosowniejsze do budowli mającej pomieścić tego rodzaju zbiory. W dekoracji wnętrz zastosowano skomplikowany program heraldyczny, bezpośrednio odnoszący się do historii Polski (herby ziem i województw Korony i Litwy). Natomiast mauretańska dekoracja Sali Bibliotecznej wiązała się z sympatiami Polaków po stronie Turcji w czasie wojny krymskiej.
       Dzisiaj w zaprojektowanych przez Działyńskich, oryginalnych szafach i gablotach nadal przechowywane są cenne i unikatowe zbiory wraz z jednym z najcenniejszych księgozbiorów w Polsce. Gromadzone nie tylko przez Tytusa, Celinę i Jana Działyńskich, ale też przez ostatniego właściciela Kórnika, Władysława Zamoyskiego, zostały przez niego w 1924 r. przekazane narodowi polskiemu.
        Znakomitym dopełnieniem rezydencji jest ogromny, 36-hektarowy park-arboretum, rozciągający się za zamkiem.. Założony przez Tytusa i jego syna Jana, należy do najstarszych i największych ogrodów dendrologicznych w kraju.
      Zarówno zespół zamkowo-parkowy w Kórniku, jak i dwór szlachecki w Koszutach umieszczone są na liście Polskich Pomników Historii, czyli zabytków nieruchomych o szczególnym znaczeniu dla kultury naszego kraju. Rangę Polskiego Pomnika Historii podkreśla fakt, że jest on ustanawiany przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej specjalnym rozporządzeniem na wniosek Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
        Po zwiedzeniu cennych dla polskiej historii podpoznańskich obiektów krajoznawczych udaliśmy się do stolicy Wielkopolski, do Fortu VII Twierdzy Poznań, aby poznać przygnębiającą historię, związaną z funkcjonowaniem, w jego wnętrzach w latach 1939-45 niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady dla ponad 20 tysięcy Wielkopolan. Uwięzieni w nim Polacy byli rozstrzeliwani, torturowani, wieszani, zrzucani ze schodów lub umierali z powodu katorżniczych warunków panujących w więziennych celach. W obozie tym już
w X 1939 r. po raz pierwszy w Europie naziści użyli gazu do mordowania ludności cywilnej. Na terenie Fortu VII zginęło wielu przedstawicieli wielkopolskiej inteligencji, zaangażowanych w polskie życie społeczne i polityczne, uczestników powstania wielkopolskiego, patriotów,  będących członkami wpływowych polskich środowisk Poznania.
       Z Fortu VII dotarliśmy przed Poznańskie Krzyże, gdzie nasz historyk Dariusz Gajewski zapoznał uczniów z wydarzeniami politycznymi z czerwca 1956 r. a na zakończenie pobytu w Poznaniu uczniowie zwiedzili historyczne centrum miasta – trzeci pod względem wielkości w Polsce i jeden z największych w Europie, Stary Rynek.
        Krajoznawcza wycieczka niepodległościowa dostarczyła jej uczestnikom wielu emocji, wzruszeń i refleksji oraz stała się znakomitą lekcją historii Polski.

Zdjęcia...

  srebrna2017pnwm2  uwaga  logo kulisy